อยากจะบร้าตายย

ตอนนี้ย้ายออฟฟิศมาอยู่ที่อัมรินทร์ ทาวเวอร์แล้ว

ก้อโอเค แต่ลำบากตอนเดินทาง เพราะต้องเดินจากท่าเรือประตูน้ำมาออฟฟิศทุกวัน

คิดในแง่ดีได้ออกกำลังกายทุกวันไป-กลับ

แต่แง่ร้ายคือ “กรูขี้เกียจเดิน รองเท้ากัด กรูเจ็บ teen พอใส่ส้นสูงกรูก้อเมื่อย teen”

และสิ่งที่รับไม่ได้อย่างแรงคือ เจ้านายนั่งข้างหลังกรูเลยค่ะ

(นี่คือโต๊ะผึ้ง ถ่ายจากโต๊ะทำงานเจ้านาย เห็นมะคะมองเห็นกุทุกอณูเลย ...เวนกำ)

(ส่วนกระจกสีชมพูในรุปเอาไว้ส่องเจ้านาย ว่ามองผึ้งอยู่ป่าว 555+)

ทีนี้กรูเปิดเชี่ยอะไรเจ้านายก้อเห็นหมด ทำให้กรูไม่สามารถเล่นเอ็ม หรืออัพไดฯได้เต็มที่

ต้องแกล้งเนียนทำงาน (เนียน ha’ อะไร เค้าจ้างเมิงมาทำงานนะโว้ยยย)

ก้อโอเค งานเดินเร็วค่ะ 555+ ดูเหมือนกรูเปงคนตั้งใจทำงานขึ้นมาทันใด

ทั้งๆที่ก่อนหน้านี้ เหมือนเค้าจ้างกรูมาเล่นเอ็ม อัพไดฯประมาณนั้น

(จิงๆงานก้อมีนะ แต่ทำแบบเรื่อยๆมาเรียงๆ มากก่า)

บ่นพอแระ มาต่อเรื่องภาระกิจชีวิตดีฝ่า

ภาระกิจที่ 1

ไม่พ้นเปงอิลำยองหรอก วันศุกร์ที่ 27 ไปแรดที่ “ชายคาพักกาย” มาอีกแว้ว

(กุจะตายคาที่ที่ชายคานี่แหละ)

โชนนนนแก้ว

คนแก่มาววว 555+

อิผึ้งมาววววว

ทีมมาววววว

(กุ้งแช่น้ำปลาของโปรด)

(ยำทะเลของโปรด)

ไปวันเกิดพี่ที่รุจัก ก้อโอเชหนุกค่ะ เพราะที่ไปก้อสนิทๆกันทั้งนั้น

ทำเอาเมาจิ๊ดๆ ไม่มากไม่มาย แค่ทำให้กุทำหน้าตาเซะซี่ขึ้นมาได้

พอวันเสาร์ กุกะนอนเกาพุงอยู่ห้องทั้งวันแต่ก้อมิได้ เพราะกุต้องขนของย้ายออฟฟิศ

เช็ดโด้ หอบแฮ่กๆ ของเยอะมากมาย เสดเย็นๆก้อไปแรสต่อที่เซ็นจูรี่ อนุสารีย์ฯ

วันอาทิตย์กุไปไหนวะ แม่งจำไม่ได้ค่ะ

อ๋อ  มีเพื่อนสาวสมัยม.ปลายโทรชวนไปหากิน เอ๊ยย ไปหาไรกินที่เดอะมอลล์

แหะๆ

ไปกัน 3 สาว ก้อเลือกกิน Santa Fe

ผึ้งเลือกกินสเต๊กไก่ เพราะกินเนื้อเหนียวๆไม่ได้ ป้าแก่แล้วหลายเอ๊ยย

และสลัดกุ้งทอด

สาวแจน ล่ามญี่ปุ่น

สาวผึ้ง น้องลำยอง

กินๆเมาท์ๆสักพักก้อแยกย้าย เพราะช่วงนี้ผึ้งทิ้งพี่แอ้มบ่อยเกิน 555+

โดนบ่นแล้ว

แหม ผึ้งเพื่อนเยอะนี่หว่า คบผึ้งต้องทำใจนิดนึงแบบว่าคิวรัดตัว

จะนัดอะไรงี้ก้อต้องนัดล่วงหน้านะเคอะ จะได้จัดคิวให้ไง 555+

วันก่อนนู้นตรงกะเย็นวันศุกร์สิ้นเดือนพอดี เหล่าผองเพื่อนโทรมานัดเมา 5 สายด้วยกัน

โฮะๆๆ แต่อิชั้นต้องเลือกสายแรก เพราะโทรมาก่อน และดันตกปากรับคำไปก่อนแล้วด้วย

โทรก่อนมีสิทธิ์ก่อนค่ะ

เช้าวันจันทร์ต้องปรับวงจรชีวิตใหม่ คือตื่นเช้าขึ้นเพราะออฟฟิศใหม่อยู่ไกลจากเดิม

ก้อไม่เปงไร ท่องไว้ เพื่อเงินๆๆๆๆๆๆ

วันอังคารตอนเย็นมีนัดกินกุ้งเผาหลังจันเกษมร้านเดิมกะอิน้องโจ้ jsfreedom

ผึ้งกะโจ้ก้อสนิทเปงพี่น้องกันมาหลายเดือนแล้ว เริ่มจากรุจักผ่านน้องเบียร์

แล้วถึงได้รุว่าโจ้เขียนไดฯที่นี่ และก้อได้รุอีกว่ามันเปงรุ่นน้องที่คณะ

 เรียกง่ายๆว่าเหลนที่คณะดีก่าเพราะห่างกันหลายชั่วโคตร

 เพิ่งจะมานัดเจอกันก้อวันนี้แหละหลังจากจะนัดอยู่หลายครั้งแต่ไม่ได้เจอซักที

ตัวจิงอิน้อง(ผึ้งเรียกโจ้ว่า “อิน้อง” ) สูงโคตร เรียบร้อยมากมาย ดูหงิมๆ ไม่ค่อยพูด

เพราะเกรงใจผู้ใหญ่ที่มาด้วย 555+

ซึ่งต่างจากในเอ็มที่ปากหมา 555+  อ่ะ...พี่ย้อเย่นน๊าาา

ก้อพาน้องไปจับกุ้ง แต่อิน้องกัวบาปเลยนั่งกินอย่างเดว

อิพี่กล้าจับแต่ไม่กล้าเผา ก้อนั่งกินอย่างเดวด้วย กุ้งดีดทีก้อกรี๊ดที

แบบว่าพี่เปงคนขี้ตกใจอ่ะอิน้อง ภาษาน่ารักเรียกว่าขวัญอ่อนอ่ะ เอิ๊กๆ

 (อ้อ..กุ้งตัวที่ดีดมาโดนแขนพี่แล้วพี่สะบัดอ่ะ เจอมันอยู่ใต้โต๊ะนะ 555+)

กินไปเมาท์กะอิน้องไปจนถึง 3 ทุ่มครึ่งอิน้องก้อต้องกลับเยี่ยงนางซินฯ

เพราะระฆังตีบอกเวลา date line  ถ้าเกินจากนั้นมีหวังนางซินโจ้ถูกคุณพ่อตีตาย

แฮ่ๆ

(อ้อ..ไม่ต้องเปงห่วงเรื่องเหล้านะ ไม่ป่วยก้อตายอ่ะ ก๊ากๆๆ

พี่ก้อดูแลตัวเองอยู่ วันนั้นกินพอขำๆ)

ส่วนคืนนี้ฮาโลวีน ผีอิผึ้ง ปิยวรรณมีภาระกิจกะผีอิโบว์ สรญา

กุ 2 คนจะไปปล่อยผีกันที่ไหน ยังไง

เจอกันวันศุกร์ค่ะ

ฟิ้วววว